Kaynak Yöntemleri

Alın Kaynak Yöntemi (Butt Fusion)

Orta ve büyük çaplı Polietilen (PE) borularda en yaygın tercih edilen birleştirme yöntemidir. Düzgünce traşlanan boru uçları, ısıtıcı plaka (rezistans) yardımıyla standartlara uygun sıcaklık ve basınç değerlerinde ısıtılır.

Gerekli erime derinliği sağlandıktan sonra boru uçları hidrolik basınç altında bir araya getirilir. Erimiş malzemenin moleküler düzeyde füzyon birleşimi sağlanır ve basınç altında soğumaya bırakılarak eksenel basınca dayanıklı, yekpare bir kaynak dikişi elde edilir.

Elektrofüzyon Kaynak Yöntemi (EF)

Elektrofüzyon birleştirme yönteminde, özel ek parçaların (muf, dirsek, te vb.) iç yüzeyine imalat aşamasında yerleştirilmiş bakır rezistans telleri bulunur. Kaynak makinesi ile uygulanan voltaj sayesinde ısınan teller, boru Dış yüzeyi ile ek parçanın iç yüzeyini eritir.

Erime sonucu oluşan genleşme basıncı ile boru ve ek parça moleküler olarak birbirine kaynar. İşlem tamamlandığında sızdırmaz ve yüksek mekanik dayanıma sahip bir birleşim elde edilir.

Not: Alın kaynağı ve Elektrofüzyon birleştirme yöntemleri hem PE 100 hem de PE 80 boru sistemlerinde güvenle uygulanır.

Kaplin (Mekanik) Birleştirme Yöntemi

Özellikle küçük çaplı polietilen borularda kaynak makinesine ihtiyaç duyulmadan uygulanan mekanik birleştirme yöntemidir. Sıkıştırma somunu, tutucu tırnak ve sızdırmazlık contasından oluşan kaplin adaptörler boru uçlarına takılarak sıkıştırılır.

Montaj esnasında en çok dikkat edilmesi gereken husus, iç contanın kıvrılmadan ve yerinden kaymadan boruya geçmesidir. Doğru yerleştirilmeyen contalar işletme basıncı altında sızıntıya neden olabilir.